Νευρική Ανορεξία.

Αντιμετώπιση της υπογλυκαιμίας.

Υπογλυκαιμία είναι κάθε σάκχαρο κάτω από τα 70 mg/dl όπως το μετράς με το μηχανάκι αυτομετρησεως που έχεις κι αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει αρκετή γλυκόζη στο αίμα σου. Επειδη ο εγκέφαλος τρέφεται κυρίως από την γλυκόζη που κυκλοφορεί στο αίμα σου ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει ένα τέλειο αμυντικό σύστημα για να διατηρεί και να επαναφέρει το σάκχαρο σου στα φυσιολογικά επίπεδα. Το σύστημα αυτό αποτελείται από μια ομάδα ορμονών που εκλύονται μόλις το σάκχαρο σου πέσει κάτω από το 70 mg/dl. Οι ορμόνες αυτές έχουν σαν αποτέλεσμα την έκκληση συμπτωμάτων όπως ο ιδρώτας, ο τρόμος, ο εκνευρισμός, η πεινά (πρόσεξε όμως η πεινά δεν είναι πάντα δείγμα υπογλυκαιμίας) Τα συμπτώματα αυτά σκοπόν έχουν να σε προειδοποιήσουν ότι το σακχαρο σου πεφτει κι ότι πρεπει κατι να κάνεις για να διατηρήσεις σε φυσιολογικά επίπεδα δηλαδή να φας κατι. Εάν δεν προλάβεις να φας τότε το σάκχαρο πέφτει σε πιο χαμηλά επίπεδα και τότε αισθάνεσαι αδυναμία να συγκεντρωθείς σύγχυση, θάμβος στα μάτια, μουδιάσματα ίσως πονοκέφαλο η και αλλάζει η συμπεριφορά σου προς τους άλλους.

Η υπογλυκαιμία συμβαίνει πιο συχνά στα άτομα που παίρνουν ινσουλίνη αλλά μπορεί να συμβεί και στα άτομα που παίρνουν αντιδιαβητικά δισκία κυρίως σουλφονυλουρίες. Συμπτώματα υπογλυκαιμίας μπορεί να αισθανθείς ακόμη κι όταν το σάκχαρο σου πέσει απότομα από ψηλά επίπεδα στα κανονικά επίπεδα π. χ από το 180 στο 100 Αυτό μπορεί να συμβεί κυρίως όταν δεν είσαι καλά ρυθμισμενος. Επισης το αίσθημα της πεινάς κυρίως της λαιμαργίας είναι σύμπτωμα και των υψηλών σακχάρων.

Tα αρχικά συμπτώματα της υπογλυκαιμίας που συνήθως εμφανίζονται όταν τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα πέσουν κάτω από 50 mg/dl, μπορεί να είναι ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:
• ταχυκαρδία
• εφίδρωση
• έντονo αίσθημα πείνας
• πόνος στην κοιλιά
• μούδιασμα γύρω από το στόμα
• ζαλάδα
• πονοκέφαλος
• τρέμουλο
• αδυναμία και κούραση
• άσχημη διάθεση
• αδυναμία συγκέντρωσης.

Η σωστή αντιμετώπιση της υπογλυκαιμίας είναι η λήψη 15 γραμμάριων απλών υδατανθράκων που απορροφώνται γρηγορα. Στον ακόλουθο πίνακα μπορείς να πάρεις μια ιδέα ποιοι είναι αυτοί οι υδατάνθρακες και πόσο από αυτούς μπορείς να φας.
Τα 15 γραμμάρια υδατανθράκων θα μπορέσουν να ανεβάσουν το σάκχαρο σου κατά 40 με 80 mg/dl περίπου και χρειάζονται περίπου 15 λεπτά για να απορροφηθούν και να μπουν στο αίμα. Γι αυτό μόλις φας πρέπει να περιμένεις 15 λεπτά τουλάχιστον για να ξαναμετρήσεις το σάκχαρο σου και να δεις αν διόρθωσες ικανοποιητικά την υπογλυκαιμία σου. Εάν το σάκχαρο σου είναι ακόμη χαμηλό μπορείς να ξαναφάς αλλά 15 γραμμάρια υδατανθράκων και να ξαναμετρήσεις το σάκχαρο σου σε 15 πάλι λεπτά. Όλα τα άτομα δεν αντιδρούν το ίδιο στην διόρθωση της υπογλυκαιμίας και μην ξεχνάτε ότι η διόρθωση της εξαρτάται επίσης και από την αιτία που την προκάλεσε.

Πολλά επεισόδια υπογλυκαιμίας μπορούν να αποφευχθούν με την τήρηση της ορθής χρονικά στιμής χορήγησης της αγωγής για τον διαβήτη.
Να ακολουθείται πιστά το ωράριο των γευμάτων,εάν λαμβάνονται δυο ενέσεις ινσουλίνης την ημέρα, η αντιδιαβητικά δισκία. Πρέπει να καταναλώνονται τα κύρια γεύματα και snacks στην σωστή ώρα και σωστή ποσότητα.
H υπογλυκαιμία προλαμβάνεται:
• με τη λήψη της σωστής δόσης ινσουλίνης ή αντιδιαβητικών δισκίων και πιθανή αναπροσαρμογή της δοσολογίας ύστερα από οξείες καταστάσεις όπως λοίμωξη ή χειρουργική επέμβαση.
• με τη σωστή κατανομή των γευμάτων στο 24ωρο χωρίς να παραλείπετε κανένα κύριο ή ενδιάμεσο γεύμα.
• αποφεύγοντας την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.
• μειώνοντας τη δόση της ινσουλίνης ή των αντιδιαβητικών δισκίων ή και τρώγοντας ένα μικρό γεύμα πριν από έντονη σωματική άσκηση ή δραστηριότητα που δεν αποτελεί μέρος ενός καθημερινού προγράμματος.
• έχοντας πάντα μαζί σας μερικούς κύβους ζάχαρη, ταμπλέτες γλυκόζης ή καραμέλες.

Με τιμή.
Κριαράς Νικόλαος.
Διαιτολόγος - Διατροφολόγος.

Βιβλιογραφία:
Ελληνική Ιατρική Εταιρεία Παχυσαρκίας

AIDS- ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ.

Η ονομασία της ασθένειας του AIDS,προέρχεται απο τα αρχικά των λέξεων: Acquired Immune Deficiency Syndrome, όπου στην ελληνική γλώσσα σημαίνει Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας.

Η ασθένεια AIDS, θεωρείται λοιμώδης νόσος και προέρχεται απο τον ιό HIV.

Ο ιός HIV, προσβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου, το σύστημα δηλαδή το οποίο είναι υπεύθυνο για την άμυνα του οργανισμού ενάντια σε λοιμώξεις, νεοπλασίες και άλλες ασθένειες.

Απο βιολογικής άποψης, η προσβολή του ιού στον ανθρώπινο οργανισμό, περιγράφεται ω εξής: Ο ιός HIV προσκολλάται στο δέκτη CD4 που βρίσκεται στα Τ-λεμφοκύτταρα καθώς και στα μακροφάγα. Το RNA του ιού αυτού μπαίνει στο κύτταρο του ξενιστή όπου και αντιγράφεται με τη βοήθεια της αντίστροφης μετεγγραφάσης σε DNA. Αυτό πλέον το DNA του ιού ενσωματώνεται με το DNA των χρωματοσωμάτων του ξενιστή. Από κει και πέρα μπορεί πλέον ο ιός να ελέγξει τη παραγωγή νέων σωματίων HIV που εξέρχονται από το αρχικό προσβαλλόμενο κύτταρο του ξενιστή. Εναλλακτικά το ενσωματωμένο DNA μπορεί ακόμα να μείνει αδρανές και να μην εντοπιστεί από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ο HIV αποφεύγει σταθερά την ανοσοαπόκριση παραμένοντας στα κενοτόπια μέσα στα μακροφάγα.

Σημειώνεται επίσης ότι ο HIV μπορεί να δεχθεί υψηλά ποσοστά αντιγονικής ποικιλότητας επειδή σφάλματα κατά την αντιγραφή του RNA του ιού σε DNA προκαλούν μεγάλες αλλαγές στη φύση των περιβαλλουσών πρωτεϊνών του ιού. Γεγονός πάντως είναι ότι δεν προσβάλλονται από AIDS όλοι οι φορείς του HIV, που όμως όλοι μπορούν να τον μεταδώσουν.

Ο μέσος χρόνος από της προσβολής από τον ιό και της εμφάνισης του Έιτζ είναι περίπου 10 χρόνια. Τελικά το προσβληθέν άτομο υποκύπτει σε διάφορες λοιμώξεις επειδή ακριβώς η αποτυχία του ανοσοποιητικού συστήματος είναι αποτέλεσμα της σταδιακής μείωσης του αριθμού των CD4 Τ-λεμφοκυττάρων.

Σήμερα η ετεροσεξουαλική επαφή είναι ο κύριος τρόπος μετάδοσης. Μέχρι σήμερα έχουν πεθάνει λόγω του AIDS περίπου 25 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ περίπου 40 επιπλέον εκατομμύρια νοσούν.

Μέχρι στιγμής έχουν αναγνωριστεί δυο είδη του ιού HIV, ο HIV-1 και ο HIV-2.

• Ο HIV-1 είναι αυτός που ευθύνεται για τη μεγάλη πλειοψηφία των μολύνσεων παγκόσμια (περίπου 90%), και επίσης είναι αυτός με τις περισσότερες μεταλλάξεις και υποτύπους.
  

• Ο HIV-2, που αναγνωρίστηκε το 1986 και θεωρείται προγενέστερος τύπος από τον HIV-1, εντοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη Δυτική Αφρική, με λίγα περιστατικά σε χώρες που έχουν συχνή επικοινωνία με την περιοχή αυτή (όπως π.χ. η Γαλλία). Ο HIV-2 τείνει να μεταδίδεται σχετικά δυσκολότερα σε σχέση με το άλλο είδος, ενώ η εξέλιξη της νόσου στους φορείς HIV-2 είναι πιο αργή.

Κατηγοριοποίηση της HIV λοίμωξης.

Τα κριτήρια της κατηγοριοποίησης της HIV λοίμωξης προσδιορίζονται από τα κατωτέρω επίπεδα των λεμφοκυττάρων CD4+

Α1: Αναθεωρημένο (1993) σύστημα ταξινόμησης της HIV λοίμωξης για τους έφηβους και ενήλικες, ηλικίας ³ 13 ετών

	Κλινικές Κατηγορίες
Κατηγορίες CD4+ λεμφοκυττάρων	(Α) Ασυμπτωματική, οξεία (πρωτογενής) HIV λοίμωξη ή Επιμένουσα Γενικ. Λεμφαδενοπάθεια	(Β) Συμπτωματική HIV λοίμωξη, όχι (Α) ή (C) καταστάσεις	(C) Καθοριστικοί Νόσοι AIDS
(1) = 500/μL	A1	B1	C1
(2) 200 - 499 μL	A2	B2	C2
(3) <>	A3	B3	C3

A2: ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗΣ (1993) - ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

---

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Α: Ασυμπτωματική HIV λοίμωξη - Επιμένουσα γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια - Οξεία (πρωτογενής) HIV λοίμωξη

Οι καταστάσεις που αναφέρονται στις Κατηγορίες Β και C δεν πρέπει να υφίστανται.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β: Συμπτωματική λοίμωξη αποδιδόμενη στον HIV με καταστάσεις άλλες από αυτές που περιλαμβάνονται στις Κατηγορίες Α ή C ή οι οποίες είναι ενδεικτικές έκπτωσης της κυτταρικής ανοσίας.

Παραδείγματα περιπτώσεων στην κλινική Κατηγορία Β περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται σε:

Βακτηριακή αγγειομάτωση - Καντιντίαση στοματοφαρυγγική (μυκωτική στοματίτις) - Καντιντίαση αιδοιοκολπική (επιμένουσα, συχνή ή μη ανταποκρινόμενη σε θεραπεία) - Δυσπλασία του τραχήλου της μήτρας (μέση ή βαρεία)/ in situ καρκίνωμα του τραχήλου της μήτρας - Γενικευμένα συμπτώματα όπως πυρετός (38,5° C) ή διάρροια για περισσότερο από 1 μήνα - Στοματική λευκοπλακία - Έρπης ζωστήρ, με δύο τουλάχιστον διαφορετικά επεισόδια ή καταλαμβάνων περισσότερα από ένα δερμοτόμια - Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα - Λιστερίοσις - Πυελικές φλεγμονές - Περιφερική νευροπάθεια.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ C: Περιλαμβάνει τις κλινικές καταστάσεις που αναφέρονται στον παραπάνω κατάλογο ο οποίος αποτελεί τον ορισμό κρούσματος AIDS.

Αφού αναλύθηκαν, προηγουμένως τα στάδια της νόσου, κρίνεται συνετό να υπάρξει αναφορά περί της διατροφικής υποστήριξης των οροθετικών.

Η διατροφική υποστήριξη, έχει ως στόχο την καλυτέρευση της ποιότητας ζωής των οροθετικών, δυστυχώς όχι της αντιμετώπισης προς εξεύρεσης επίλυσης της προσβολής της νόσου.

Σε έρευνα, η οποία έγινε στην Ανατολική Αφρική και στην Ταυλάνδη, μελετήθηκε η ενδεχόμενη ανεπάρκεια των απαραίτητων μικροθρεπτικών συστατικών. Σύμφωνα με την σχετική έρευνα, δόθηκε στους οροθετικούς ασθενείς, διατροφικό πλάνο με σύμπλεγμα βιταμινών, όπου παρατηρήθηκε ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος, μέσω της αύξησης των επιπέδων των κυττάρων του, CD4 και CD8.

Στους οροθετικούς ασθενείς, έχει παρατηρηθεί άνιση κατανομή λίπους με εμφάνιση διαρροιών. Η άνιση κατανομή του λίπους, έχει παρατηρηθεί σε σε ορισμένες περιοχές του σώματος όπως ο αυχένας, η κοιλιά, το στήθος και κάποια εσωτερικά όργανα (όπως το συκώτι και η καρδιά) και η μείωση του λίπους από άλλες περιοχές όπως τα μάγουλα, οι γλουτοί, τα χέρια και τα πόδια. Η λιποδυστροφία αποτελεί συχνό πρόβλημα των οροθετικών ασθενών έπειτα από 9-12 μήνες αντιρετροϊκής θεραπείας. Παρατηρείται αυξημένη αποθήκευση λίπους σε σημεία του ανθρώπινου οργανισμού αλλά μειωμένη αποθήκευση σε κρίσιμα σημεία στα οποία κρίνεται επιτακτική η παρουσία του λίπους για την προστασία των πρωτεινών και των οστών.

Στους οροθετικούς ασθενείς, έχει παρουσιασθεί αυξημένη παρουσία του οξειδωτικού στρές. Η αυξημένη παραγωγή ελευθέρων ριζών οξυγόνου σε οροθετικούς ασθενείς διευκολύνει τον πολλαπλασιασμό του ιού και την εξέλιξη της ασθένειας.

Στην πρώτη παρατήρηση, πρέπει να δοθούν διατροφικές συμβουλές με ταυτόχρονα την χορήγηση ενός μη-βασικού αμινοξέος την καρνιτίνη στην –L μορφή της. Η δράση του συγκεκριμένου αμινοξέος. είναι η μεταφορά των λιπαρών οξέων στα μιτοχόνδρια του κυττάρου για την παραγωγή ενέργειας. Μέσα στο πλάσμα του αίματος η καρνιτίνη ενώνεται με τα λιπαρά οξέα και τα συνοδεύει στα μιτοχόνδρια. Στα μιτοχόνδρια η καρνιτίνη ελευθερώνει τα λιπαρά οξέα ώστε με την επίδραση των μιτοχονδριακών ενζύμων να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ενέργειας σχηματίζοντας ΑΤΡ. Αν τα λιπαρά οξέα δεν μπορέσουν να καούν αρκετά γρήγορα, η καρνιτίνη δρα επιστρέφοντας τα λιπαρά οξέα στο πλάσμα του αίματος. Κατά την δεύτερη επισήμανση, η οποία αφορά την παρουσία του οξειδωτικού στρές, θα πρέπει να δοθούν διατροφικές οδηγίες, οι οποίες θα περιλαμβλανουν τρόφιμα με αντιοξειδωτική δράση.Επίσης, λόγω του ότι η νόσος AIDS προσβάλει το ανοσοποιητικό σύστημα και έτσι θα πρέπει να υπάρχει κάλυψη και συνεχή παρουσία των απαραίτητων θρεπτικών συστατικών, τα οποία ενισχύουν την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος με σκοπό την καλυτέρευση στην ποιότητα ζωής του οροθετικού.Τέτοιου είδους τρόφιμα, είναι:

• Δημητριακά Ολικής Άλεσης:
  Η βιταμίνη E που περιέχουν, βοηθά ώστε το δέρμα μας να διατηρείται υγιές και λαμπερό και είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό με σημαντικό ρόλο ειδικά στην προστασία από τον καρκίνο του προστάτη. Επιπλέον, μελέτες έχουν δείξει ότι ενισχύει το αμυντικό σύστημα του οργανισμού.
• Καρότα:
  Περιέχουν βήτα-καροτίνη, το αντιοξειδωτικό το οποίο προστατεύει ενάντια σε πολλούς τύπους καρκίνου, τα καρδιακά νοσήματα και σε πολύ μεγάλο βαθμό ενάντια στην αρθρίτιδα. Καταναλώστε τα βρασμένα, γιατί έτσι περιέχουν πολύ υψηλότερο επίπεδο αντιοξειδωτικών από ότι ωμά.
• Μούρα/ βατόμουρα/ φράουλες:
  Είναι πλούσια σε ίνες, μεταλλικά στοιχεία, βιταμίνες και θεραπευτικά αντιοξειδωτικά.
• Μπρόκολο:
  Περιέχει το αντιοξειδωτικό I3C το οποίο, προστατεύει ενάντια σε τύπους καρκίνου που σχετίζονται με τα οιστρογόνα (μαστού, τραχήλου, ωοθηκών) και τις καρδιακές παθήσεις.
• Σταφύλια (κόκκινα):
  Τα αντιοξειδωτικά ρεσβερατόλη και κουερσετίνη τα οποία περιέχονται στα κόκκινα σταφύλια, δρουν κατά των ελεύθερων ριζών ενισχύουν την καλή λειτουργία της καρδιάς και προστατεύουν από φλεγμονές, γαστρικό έλκος και εγκεφαλικά.
• Τομάτες:
  Περιέχουν το αντιοξειδωτικό λυκοπένη το οποίο έχει αποδειχθεί ότι προστατεύει ενάντια στον καρκίνο του προστάτη, τον καταρράκτη, ενισχύει τις νοητικές λειτουργίες και το αμυντικό σύστημα του οργανισμού.
• Τσάι:
  Είναι πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών, είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους πρόληψης από διάφορες εκφυλιστικές ασθένειες, τον καρκίνο, τα εγκεφαλικά, κ.α. Αρχικά πιστευόταν ότι το πράσινο τσάι έχει περισσότερες αντιοξειδωτικές ουσίες από το μαύρο τσάι, αλλά πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι και τα δύο είναι εξίσου ευεργετικά.
• Φρούτα και λαχανικά: Aποτελούν τις πλέον αντιγηραντικές τροφές, καθώς είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά. Προτιμήστε με αυτή τη σειρά: Mπρόκολο, σπανάκι, ντομάτες, πιπεριές, καρότα, μοβ λάχανο, πορτοκάλια, μανταρίνια, γκρέιπ φρουτ, κίτρα, φράουλες, σταφύλια.
• Σουσάμι – ταχίνι: Στο σουσάμι και στο ταχίνι περιέχονται ουσίες (π.χ. σεσαμίνη και σεσαμινόλη) που παρουσιάζουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, εμποδίζοντας την οξείδωση των λιπαρών οξέων στον οργανισμό, που αποτελεί το πρώτο στάδιο και ένα σημαντικό αιτιολογικό μηχανισμό για τη δημιουργία αρτηριοσκλήρυνσης. Παράλληλα, τελευταίες μελέτες δείχνουν ότι τα συστατικά αυτά μπορούν να συμβάλουν στην απομάκρυνση μέρους της χοληστερίνης από τον οργανισμό.
• Kρασί και μπίρα: H μπίρα και το κρασί ξεχωρίζουν από τα άλλα αλκοολούχα ποτά λόγω της περιεκτικότητάς τους σε αντιοξειδωτικές ουσίες, που προστατεύουν από τα καρδιαγγειακά νοσήματα. H ήπια, λοιπόν, κατανάλωσή τους (1-2 ποτήρια) μπορεί να έχει και θεραπευτική αξία σε συνδυασμό με ένα πλήρες και υγιεινό διαιτολόγιο.

Εκτός απο τις προαναφερθέντες συστάσεις, οι οποίες περιγράφουν την ουσιώδη δράση των τροφίμων στην προστασία του οργανισμού έναντι της εμφάνισης των λοιμώξεων, θα πρέπει να συσταθεί ένα συνολικό υγιές διατροφικό πλάνο, το οποίο με βάση τα ήδη θεσπισμένα φυσιολογικά όρια σε μακροθρεπτικά συστατικά (υδατάνθρακες-πρωτείνη-λίπος) θα πρέπει να συντάσσεται το διατροφικό πλάνο και να περιλαμβάνει ένα σύνολο όλων των τροφίμων με ιδιαίτερη βάση στα προαναφερθέντα τρόφιμα χωρίς όμως να μην τηρηθεί το υγιές πλάνο το οποίο θα βασίζεται στην μεσογειακή διατροφή.

Με τιμή.

Κριαράς Νικόλαος.

Διαιτολόγος-Διατροφολόγος.

Βιβλιογραφία:

• Μακεδονία, 29 Νοεμβρίου 2007, «AIDS. Ανησυχητική έξαρση των περιστατικών στη Θεσσαλονίκη».
• Ελευθεροτυπία, 30 Νοεμβρίου 2007, «AIDS: 25.000 «κρυφοί» φορείς στην Ελλάδα».
• Ελευθεροτυπία, 27 Νοεμβρίου 2007, «Τι είναι ο HIV και το AIDS;»
• Ελεύθερος Τύπος, 30 Νοεμβρίου 2007, «AIDS: Με δέκα μορφές ο ιός στην Ελλάδα».
• Δελτίο επιδημιολογικής επιτήρησης της HIV/AIDS Λοίμωξης, ΚΕΕΛΠΝΟ, Οκτ. 2007.
• Σελίδα ενημέρωσης για το AIDS από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.
• Συμβουλευτική για τη Λοίμωξη και Νόσο HIV.
• Hiv.gr, σελίδα ενημέρωσης για οροθετικούς ή μη.
• Νέοι άνθρωποι και AIDS από την UNICEF.
• HIV/AIDS από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
• HIV Infection and Aging Independently Affect Brain Function as Measured by Functional Magnetic Resonance Imaging, Journal of Infectious Diseases 2010;201:336–340.
  
  

Η σημασία της ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ στη ΖΩΗ του παιδιού.

Παιδική παχυσαρκία.

ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ-ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ.

Ο σακχαρώδης διαβήτης, θεωρείται χρόνια νόσος, και οφείλεται σε σχετική ή απόλυτη ανεπάρκεια της ινσουλινικής δράσης.
Διακρίνεται σε τύπο 1-ινσουλινοεξαρτώμενο και ΄τυπο2-μη ινσουλινοεξαρτώμενο.
Ο τύπος1-ινσουλινοεξαρτώμενος, συναντάται στα παιδιά και εφήβους.
Ο τύπος2-μη ινσουλινοεξαρτώμενος, συναντάται στους ενήλικες και υπερήλικες.
Η συχνότητα του Διαβήτη ανεξαρτήτως τύπου είναι περίπου 5%
Σπουδαιότερος παράγοντας στην παθοφυσιολογία του σακχαρώδους διαβήτη είνα η ανεπάρκεια της ινσουλινικής δράσης και η αύξηση της δράσης των αντι-ινσουλινικών ορμονών .
Η ανεπάρκεια της ινσουλινικής δράσης, οδηγεί σε:
1. Ελλατωμένη πρόσληψη και οξείδωση της γλυκόζης στους μυς και στο λιπώδη ιστό
2. Αυξημένη γλυκονεογένεση
3. Γλυκουρία (ακολουθούν τα κλασικά συμπτώματα διαβήτη)
4. Λιπόλυση
5. Κέτωση

Στα είδη διαβήτη, πέραν του τύπου 1 και τύπου 2, βρίσκεται και ο διαβήτης κύησης.

Η παθογένεια του σακχαρώδους διαβήτη κύησης, αναπτύσσεται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, λόγω του ότι η μητέρα έχει πέραν των φυσιολογικών τιμών στο επίπεδο του σακχάρου. Η συγκεκριμένη πάθηση, είναι αναστρέψιμη, και παύει να ταλαιπωρεί την εγκυμονούσα μετά την γέννηση. Γυναίκες που είχαν διαβήτη κύησης σε κάποια προηγούμενη εγκυμοσύνη τους, ή που έχουν γεννήσει προηγουμένως ένα ή περισσότερα υπέρβαρα μωρά, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη κύησης.

Άλλες γυναίκες που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο είναι:
1. Οι παχύσαρκες γυναίκες {με μαζικό δείκτη του σώματος BMI μεγαλύτερο από 27).
2. Οι μεγάλες σε ηλικία γυναίκες (οι τάσεις ανάπτυξης διαβήτη αυξάνονται με την αύξηση της ηλικίας).
3. Οι γυναίκες που έχουν ένα συγγενή πρώτου βαθμού που είναι διαβητικός σε θεραπεία με ινσουλίνη
4. Οι γυναίκες που κατάγονται από την Ασία-Ινδία, την Καραϊβική (Αφρικάνικης προέλευσης) ή από τη Μέση Ανατολή.

O διαβήτης εκδηλώνεται συνήθως στο δεύτερο μισό της κύησης, όταν το μέγεθος του πλακούντα και η παραγωγή των ορμονών αυξάνεται.
Ο σκοπός αυτής της ‘φυσιολογικής’ αντίστασης είναι η μη χρησιμοποίηση όλων των υδατανθράκων από τη μητέρα, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να περνούν τον πλακούντα και να συμβάλουν στην ανάπτυξη του εμβρύου. Με αυτήν την πρόνοια της φύσης, μπορούν να συντηρηθούν κυήσεις ακόμη και κάτω από εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες.
Τα αυξημένα ποσά γλυκόζης στη μητρική και πλακουντιακή κυκλοφορία μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα τόσο στην έγκυο, όσο και στο έμβρυο ή το νεογνό.
Η μητέρα εμφανίζει μεγαλύτερη πιθανότητα ανάπτυξης υπέρτασης κατά την εγκυμοσύνη,
μια κατάσταση που, στις βαρύτερες μορφές της είναι γνωστή ως προεκλαμψία.
Ωστόσο, τα περισσότερα προβλήματα αφορούν στο έμβρυο και το νεογνό.
Έτσι, κατά τη διάρκεια της κύησης παρατηρούνται αυτόματες αποβολές και ενδομήτριοι θάνατοι. Tο νεογνό της μητέρας με διαβήτη έχει αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση επιπλοκών όπως συγγενείς ανωμαλίες, μακροσωμία, υπογλυκαιμία, υπασβεστιαιμία, αναπνευστική δυσχέρεια, μυοκαρδιοπάθεια και ίκτερο.
Λόγω του ότι αναφέρθηκε προηγουμένως, ότι ο διαβήτης κύησης, παύει να ταλαιπωρεί την εγκυμονούσα κατά την γέννηση, κρίνεται σκόπιμο να θεωρηθεί ότι η ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΛΥΣΗ.
Η αλλαγή στον τρόπο ζωής, συμπεριλαμβανομένου και της διατροφής, θα φέρει ποιοτικά αποτελέσματα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης με ανακούφιση της πάσχουσας εγκυμονούσας απο τα συμπτώματα της νόσου, με προστασία της ζωής της και του νεογνού της και της ομαλής και ορθής ανάπτυξης του.
Σε περίπτωση, αυξημένου σωματικού βάρους θα πρέπει να συνταχθεί ένα εξατομικευμένο ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΙΟ, το οποίο θα έχει σκοπό να διατηρήσει το ορθό ποσό σωματικού βάρους της εγκυμονούσας κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, χωρισμένη στα 3 τρίμηνα.

Το ενδεικτικό βάρος που θα πρέπει να πάρει μια γυναίκα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης με βάση τον αρχικό ΔΜΣ.
Βάρος πριν την εγκυμοσύνη Ενδεικτική αύξηση βάρους κατά την εγκυμοσύνη

ΔΜΣ <20 12,5-18 kg Χαμηλό
ΔΜΣ<20-26 11,5-16 kg Φυσιολογικό
ΔΜΣ<26-29 7-11,5 kg Υπέρβαρη
ΔΜΣ>29 6 kgΠαχύσαρκη


Τα κιλά της εγκυμοσύνης προέρχονται από:
Βρέφος 3 - 3,8 kg
Αύξηση αποθηκών λίπους 3,5 kg
Αύξηση όγκου αίματος 2 kg
Αύξηση υγρών στους ιστούς 1,2 kg Α
Αύξηση όγκου μήτρας 0,9 kg
Αμνιακό υγρό 0,8 kg
Πλακούντας 0,7 kg
Αύξηση στήθους 0,5 kg

Ημερήσιες ενεργειακές ανάγκες κατά προσέγγιση.
Κατηγορία ατόμων Kcal / ημέρα
Φυσιολογική γυναίκα πριν την εγκυμοσύνη και κατά την διάρκεια των 3 πρώτων μηνών 1900 - 2100
Έγκυος κατά τους τελευταίους 6 μήνες 2000 - 2400
Έφηβος 2700
Γυναίκα σε γαλουχία > 2700

Το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης οι θερμιδικές ανάγκες ανεβαίνουν κατά 150 θερμίδες. Στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο ανεβαίνουν κατά 300 θερμίδες.
Οι ημερήσιες ανάγκες είναι ένα γραμμάριο πρωτεΐνης για κάθε Kg βάρους σώματος + 20 gr
Ο πρωτεινικός έλεγχος, προκύπτει απο την εξίσωση 1γρ*Ιδανικό Σωματικό Βάρος(kg)+0,25γρ

Κάτωθι, παρουσιάζεται ένας σημαντικός οδηγός, ο οποίος θα λειτουργήσει για την προστασία της εγκυμονούσας απο την πάθηση του σακχαρώδους διαβήτη ή απο την ποιοτική επιβίωση της με την πάθηση.

 Προτιμάμε τις αμυλούχες τροφές (σύνθετα ζάχαρα) όπως, ψωμί ( ολικής αλέσεως, αρκεί να μην περιέχει ζάχαρη), μακαρόνια, ρύζι, δημητριακά. Η απορρόφησή τους είναι λιγότερο βλαπτική για τον μεταβολισμό καθώς η ενέργεια απελευθερώνεται πιο αργά και διαρκεί περισσότερο. Αποφεύγουμε απλά σάκχαρα όπως ζάχαρη, γλυκά, παγωτά, υπερβολική κατανάλωση χυμών, ή άλλων αναψυκτικών που περιέχουν ζάχαρη.
 Οι πρωτεΐνες είναι σημαντικές για την ανάπτυξη του εμβρύου..
Τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη είναι:
Κρέας (προτιμάμε τα λευκά κρέατα) πάντα πολύ καλά ψημένα γιατί εγκυμονούν κινδύνους μόλυνσης του εμβρύου. Ψάρι, (ίδιος τα ψάρια μικρού μεγέθους). Αβγά (το ασπράδι είναι πλούσια πηγή αλβουμίνης), γάλα (μερικώς αποβουτυρωμένο ) τυριά, γιαούρτια με λίγα λιπαρά ( πλούσια πηγή ασβεστίου) .
 Τα λίπη δημιουργούν τα τοιχώματα των κυττάρων και είναι απαραίτητα για την υγιή ανάπτυξη του νευρικού συστήματος του εμβρύου. Είναι πολύτιμη πηγή των βιταμινών Α και D. Επομένως, αν και έχουν υψηλή θερμιδική αξία, δεν πρέπει να τα αποκλείουμε από το διαιτολόγιο. Τα λίπη χωρίζονται σε κορεσμένα (ζωικό λίπος, τυρί και βούτυρο), που περιέχουν υψηλή χοληστερίνη, και στα φυτικής προέλευσης πολυακόρεστα (ηλιέλαιο, σησαμέλαιο, παρθένο ελαιόλαδο) που δεν επιβαρύνουν την καρδιά και είναι πιο εύπεπτα. Αποφεύγουμε τις τηγανισμένες τροφές, που απελευθερώνουν τοξικά λιπαρά οξέα, και τις βιομηχανοποιημένες τροφές, που είναι πλούσιες σε θερμίδες, αλλά με μηδενική συνήθως θρεπτική αξία.
 Καταναλώνουμε όλα τα φρούτα, καλύτερα τα φρέσκα φρούτα εποχής που είναι πλούσια σε βιταμίνη C,. Κάποιες βιταμίνες, όπως η Β και η C, δεν αποθηκεύονται στον οργανισμό και θα πρέπει να λαμβάνονται καθημερινά από το διαιτολόγιό . Ενημερωθείτε σωστά για τις συνιστώμενες δόσεις των βιταμινών, γιατί η υπερβιταμίνωση έχει βλαβερές συνέπειες.
Η περίσσεια της βιταμίνης Α, για παράδειγμα, μπορεί να προκαλέσει γενετικές ανωμαλίες στο έμβρυο. Γι' αυτό συνιστάται στις υποψήφιες και μέλλουσες μητέρες να αποφεύγουν το συκώτι, το φουά γκρα και το μουρουνέλαιο, που περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμίνης Α, η οποία αποθηκεύεται στον οργανισμό με κίνδυνο να βλάψει το κρανίο, τον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη του εμβρύου. Αποφεύγουμε τα πολυβιταμινούχα σκευάσματα. Οι βιταμίνες είναι πολύ ευαίσθητες. Όταν οι τροφές βράζονται σε υψηλή θερ¬μοκρασία ή υφίστανται βιομηχανική επεξεργασία, οι βιτα¬μίνες τους καταστρέφονται. Προτιμάμε τα φρέσκα φρούτα, τα ωμά λαχανικά (πολύ καλά πλυμένα) και τις ανεπεξέργαστες τροφές. Αν θέλουμε να μαγειρέψουμε τα λαχανικά, είναι προτιμότερο να τα βράζουμε στον ατμό ή να τα σοτάρουμε για να μη χάνουν τη θρεπτική αξία τους. Γενικά, είναι προτιμότερο να τρεφόμαστε με φρεσκομαγειρε¬μένα φαγητά.
 Σίδηρος :
Κατά την κύηση υπάρχει μια αύξηση του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων της μητέρας κατά 30% που απαιτεί περίπου 500 mg σιδήρου, ενώ οι ανάγκες του εμβρύου και του πλακούντα ανέρχονται σε 300 mgr
Συμπλήρωμα σιδηρού χρειάζεται μόνον, όταν η αιμοσφαιρίνη είναι μικρότερη από 11%. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να γνωρίζουμε ότι:
1. Τα συμπληρώματα να λαμβάνονται μεταξύ των γευμάτων ή κατά τη βραδινή κατάκλιση, διότι μερικά συστατικά των τροφών εμποδίζουν την απορρόφηση του σιδήρου.
2. Τα συμπληρώματα να λαμβάνονται με υγρά, εκτός του γάλακτος, καφέ και τσάι, τα οποία αναστέλλουν την απορρόφηση του σιδήρου.
3. Ακόμα και όταν προσλαμβάνεται συμπλήρωμα, να συμπεριλαμβάνεται στην καθημερινή διατροφή καλές πηγές σιδήρου, όπως κρέας και ακόμα πηγές βιταμίνης C η οποία βοηθάει την απορρόφηση σιδήρου.

 Ασβέστιο :
Οι ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού σε ασβέστιο για τη φυσιολογική γυναίκα είναι 800 mgr και κατά την εγκυμοσύνη 1200 mgr.

 Φολικό οξύ :
Η προτεινόμενη πρόσληψη φολικού οξέος αυξάνεται από 180 mgr, σε μη εγκυμονούσες, σε 400 mgr κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι οι γυναίκες με έλλειψη φολικού οξέος είναι πιθανότερο να γεννήσουν παιδιά με δυσπλασίες του νωτιαίου μυελού. Τροφές πλούσιες σε στη βιταμίνη αυτή είναι: συκώτι, μαγιά μπίρας, κρόκος αυγού, παντζάρια, σπανάκι, κυτταρίνη, κουνουπίδι, ραδίκια, αντίδια, πορτοκάλι.
Δεν επιτρεπεται καταναλωση συκωτιου κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης ( γιατί περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Α, που μπορεί να βλάψει το έμβρυο).

 Ψευδάργυρος :
Είναι ένα πολύ σημαντικό ιχνοστοιχείο και οι ανάγκες στην εγκυμοσύνη είναι 30% μεγαλύτερες. Η απορρόφηση του ψευδάργυρου αναστέλλεται από υπερβολική πρόσληψη σιδήρου και φολικού οξέος. Οι γυναίκες που λαμβάνουν συμπληρώματα διατροφής με σίδηρο και φολικό οξύ χρειάζονται να καταναλώνουν καθημερινά τροφές πλούσιες σε ψευδάργυρο. Δηλαδή στρείδια, κόκκινο κρέας, νεφρά, τυρί, κοτόπουλο, συκώτι, φιστίκια, χορταρικά.Ομως το συκώτι λόγο της μεγάλης ποσότητας βιτ Α που περιέχει δεν ενδείκνειται κατα την διάρκεια της κυήσεως!

 Ω3 :
Μπορεί να δοθούν και με την μορφή ιχθυελαίου 1-2 γρ/ημέρα. Τα απαραίτητα λιπαρά οξέα
EPA και DHA συμβάλουν στην καλή λειτουργιά του εγκέφαλου και της όρασης του εμβρύου.
Κατά την διάρκεια του θηλασμού τα επίπεδα του DHA μειώνονται προκαλώντας έτσι κατάθλιψη στην θηλάζουσα . Έρευνες έδειξαν ότι μητέρες που έκαναν κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης έπαιρνα τις απαιτούμενες ποσότητες ω3 γέννησαν ευφυέστερα παιδιά .
Γενικές συμβουλές :
• Κατανάλωση γαλακτοκομικών χαμηλά σε λιπαρά ώστε να προσλαμβάνεται η απαιτούμενη ποσότητα ασβεστίου .
• Πιθανή χορήγηση συμπληρώματος ασβεστίου + σιδήρου ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που η μητέρα είναι φυτοφάγος .

ΑΠΟΦΥΓΗ:
Το πρώτο τρίμηνο πρέπει να αποφεύγεται εντελώς (δημιουργεί ανωμαλίες στη δημιουργία του εμβρύου). Στην υπόλοιπη εγκυμοσύνη (δεύτερο τρίτο τρίμηνο) πολύ μικρή κατανάλωση( ένα ποτηράκι του κρασιού). Αποφεύγονται τα υπεραλκοολικά ποτά.
Αποφεύγουμε τον καφέ, τσάι ( μειώνουν την απορρόφηση του σιδήρου) .Καταναλώνουμε με προσοχή σοκολάτα (ρόφημα).
Αποφεύγουμε σαλάμια, άψητα κρέατα, παστά ,καπνιστά ,μύδια, κυνήγι (κίνδυνος για μόλυνση του εμβρύου).Φαγητά σε πολύ υψηλή η χαμηλή θερμοκρασία. γλυκαντικά, πικάντικα φαγητά.

Με τιμή.
Κριαράς Νικόλαος.
Διαιτολόγος-Διατροφολόγος.

Βιβλιογραφία:

• Institute of Medicine (IOM). Food & Nutrition Board. National Academy of Sciences. Washington, DC: National Academy Press, 1990. ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΥΞΗΣΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΥ ΒΑΡΟΥΣ.
• Γιώργος Μαστρογαμβράκης. Μαιευτήρας - Γυναικολόγος Αναπαραγωγής
Διδάκτορας Πανεπιστημίου Αθηνών.
• Ask NOAH About Pregnancy - http://www.noah-health.org/english/pregnancy/pregnancy.html
• Breast-feeding Articles and Resources -http://www.parentsplace.com/readroom/bf.html
• The Female Patient - http://www.femalepatient.com
• Female Health Links - http://www.femalehealthlinks.com
• A Forum for Women's Health - http://www.healthwire.com/wp,em/reproissues.htm
• American College of Obstetricians and Gynecologists Home Page - http://www.acog.com/.
• Or. Haavet, J Straand, OD Saugstad and B Grunfeld, Illness and exposure to negative life experiences in adolescence: two sides of the same coin? A study of 15-year-olds in Oslo, Norway. Acta Paediatica 93: 405-411. 2004.
• Cecile Dantzer a,*, Joel Swendsenb, Sylvie Maurice-Tisonc, Roger Salamonc, Anxiety and depression in juvenile diabetes: A critical review, Clinical Psychology Review, 23 (2003) 787–800.
• Alderman, Elizabeth M.; Rieder, And, Jessica; Cohen, Michael I., The History of Adolescent Medicine [SPECIAL ARTICLE], International Pediatrics Research Foundation, Inc. 2003. Volume 54(1) July 2003 pp 137-147.
• Position Paper of the Society for Adolescent Medicine, Transition to Adult Health Care for Adolescents and Young Adults With Chronic Conditions, Journal of Adolescent Health, 2003;33:309–311.
• A Position Paper of the Society for Adolescent Medicine, Guidelines for Adolescent Health Research. Journal of Adolescent Health 2003;33:396–409.
• Barbara Desir MD, Ernest G. Seidman* MD, Transitioning the paediatric IBD patient to adult care, Best Practice & Research Clinical Gastroenterology, Vol. 17, No. 2, pp. 197–212, 2003.
• D. Fitzgerald, Non-compliance in adolescents with chronic lung disease: causative factors and practical approach, PAEDIATRIC RESPIRATORY REVIEW, (2001) 2, 260–267.
• Rose Geist* BSc, MD, FRCP, Valerie Grdisa RN, BScN, MS, Anthony Otley BSc, MD, FRcP, Psychosocial issues in the child with chronic conditions, Best Practice & Research Clinical Gastroenterology, Vol. 17, No. 2, pp. 141–152, 2003.
• Margaret M. Boice, Chronic illness in adolescence, Adolescence 33 no 132 927-39, Wint ’98.
• American Diabetic Association.
• Diabetes UK.
• Diabetes Care

ΚΟΛΠΙΚΗ ΜΑΡΜΑΡΥΓΗ-ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ.

Η λειτουργία της καρδιάς, βασίζεται στην ύπαρξη και στην αξιοποίηση των ηλεκτρικών ερεθισμάτων. Τα φυσιολογικά ηλεκτρικά ερεθίσματα της καρδιάς έχουν ως αποτέλεσμα τη φυσιολογική πλήρωση με αίμα και τη συστολή της καρδιάς. Όμως, εάν τα ηλεκτρικά ερεθίσματα εκείνα δεν εμφανίζουν φυσιολογικό ρυθμό και στην ουσία είναι αποδιοργανωμένος με ταχύ και ανώμαλο ρυθμό, τότε εμφανίζεται μια πάθηση της καρδιάς, η οποία καλείται κολπική μαρμαρυγή.

Η κολπική μαρμαρυγή, πλήττει κατά αναλογία 5 ανα 10.000 κατοίκους (1%), εμφανίζει αύξηση του καρδιακού ρυθμού απο 300 έως 600 σφυγμούς το λεπτό. Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και θανάτου συνέπεια της κολπικής μαρμαρυγής, συγκριτικά με τους άνδρες και χαμηλότερη ποιότητα ζωής λόγω των αναπηριών που συνεπάγεται το εγκεφαλικό επεισόδιο, σύμφωνα με ανασκόπηση σχετικών μελετών που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Gender Medicine.

Η κολπική μαρμαρυγή επιδεινώνει την καρδιακή ανεπάρκεια και με τη σειρά της, η καρδιακή ανεπάρκεια ευνοεί την κολπική μαρμαρυγή. Τα άτομα που πάσχουν από μία από τις δύο παθήσεις και στη συνέχεια αναπτύσσουν και την άλλη έχουν πολύ πτωχή πρόγνωση
Η κολπική μαρμαρυγή συνδέεται με αύξηση της συχνότητας των ισχαιμικών αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων, με ένα στα έξι αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια να σημειώνεται σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή.
Επιπλέον, η ποιότητα ζωής επιδεινώνεται σε σημαντικό βαθμό στους ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή, κυρίως εξαιτίας της αδυναμίας τους να εκτελούν φυσιολογικές καθημερινές δραστηριότητες, λόγω του κινδύνου ή και της επιδείνωσης των συμπτωμάτων τους.

Η κολπική μαρμαρυγή μπορεί να ταξινομηθεί σε τρεις κατηγορίες:

· Υποτροπιάζουσα - μετά από δύο ή περισσότερα επεισόδια κολπικής μαρμαρυγής.

· Παροξυσμική - κολπική μαρμαρυγή που σταματάει χωρίς παρέμβαση.

· Εμμένουσα - κολπική μαρμαρυγή που διατηρείται για διάστημα μεγαλύτερο των επτά ημερών.

Αυξάνεται η πιθανότητα εμφάνισης της κολπικής μαρμαρυγής, σε συνύπαρξη αυξημένης αρτηριακής πίεσης, στεφανιαίας νόσος, μετά απο καρδιοχειρουργική επέμβαση, βαλβιδοπάθεια, χρόνια νόσος των πνευμόνων, καρδιακή ανεπάρκεια, μυοκαρδιοπάθεια, συγγενείς καρδιοπάθεια, πνευμονική εμβολή, υπερθυρεοειδισμός και περικαρδίτιδα.

Η κολπική μαρμαρυγή, θα εμφανίσει στον ασθενή, την αίσθηση παλμών, κόπωση, ζαλάδα, πόνο ή πίεση στο στήθος και δύσπνοια.

Η θεραπεία στο να επανέλθει ο φυσιολογικός καρδιακός ρυθμός, βασίζεται αποκλειστικά στην ιατρική παρέμβαση. Η θεραπεία στο να προληφθεί η δημιουργία θρόμβων, βασίζεται στην φαρμακευτική και διαιτητική αντιμετώπιση.

Σαφώς, στην επαναφορά του φυσιολογικού καρδιακού ρυθμού συμμετέχουν και τα φάρμακα (με την κινιδίνη, την προκαϊναμίδη, τη δισοπυραμίδη, την ατενολόλη, τη μετοπρολόλη, την προπαφενόνη, τη σοταλόλη και την αμιοδαρόνη), όμως η αποτελεσματικότητα τους βρίσκεται μεταξύ 30% έως 60%, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι η άμεση ιατρική αντιμετώπιση θα δώσει αποτελέσματα ικανοποιητικά προς την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Επιγραμματικά, αναφέρονται κάτωθι οι τεχνικές οι οποίες χρησιμοποιούνται απο τους εκάστοτε ιατρούς.

Ø Ηλεκτρική καρδιομετατροπή.

Ø Κατάλυση με καθετήρα.

Ø Απομόνωση πνευμονικών φλεβών.

Ø Κατάλυση του κολποκοιλιακού κόμβου.

Ø Καρδιοχειρουργική επέμβαση Maze.

Στο μέρος της ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, οι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή, θα πρέπει να προσέξουν να μην πήξει το αίμα τους λόγω των θρομβώσεων.

Ο εκάστοτε υπεύθυνος ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΣ-ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ, ο οποίος θα παρακολουθεί τον ασθενή, θα πρέπει να συντάξει ενα διαιτολόγιο το οποίο σαφώς και δεν θα στερεί τρόφιμα απο τις ενδεχομένως ιδιαίτερες διατροφικές επιλογές του και ταυτοχρόνως να του προσφέρει μέσω του εξατομικευμένου διαιτολογίου του, την ποιότητα ζωής χωρίς να εμφανίζονται τα ιδιαίτερα συμπτώματα της νόσου.

Ένα τυπικό διαιτολόγιο το οποίό θα χρησιμοποιηθεί ως βασικός γνώμονας στην σύνταξη του εξατομικευμένου, θα παρουσιασθεί παρακάτω, με σκοπό να αποκλειστούν τρόφιμα τα οποία εμφανίζουν πηκτική δράση.

Τρόφιμα τα οποία πρέπει να αποκλειστούν, είναι τα τρόφιμα τα οποία περιέχουν την λιποδιαλυτή βιταμίνη Κ-κινόνη. Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως είναι τα λάχανα, το σπανάκι, το παντζάρι, το μπρόκολο, το κουνουπίδι. Όταν τα εν λόγω λαχανικά είναι μαγειρεμένα, η ποσότητα βιταμίνης Κ που προσφέρουν είναι κατά πολύ μεγαλύτερη.

Επίσης, σε μεγάλη ποσότητα βρίσκεται στο σογιέλαιο και στο συκώτι.

Όμως, τρόφιμα τα οποία περιέχουν σε μικρό ποσοστό την βιταμίνηΚ θα πρέπει να καταναλώνονται σε φυσιολογικές ποσότητες, τις οποίες θα τις εντάξει ο εκάστοτε ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΣ-ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ, χωρίς την ανησυχία της αυξημένης κατανάλωσης.

Αναφέρθηκα στο ότι τρόφιμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνηΚ, θα πρέπει να βρίσκονται στο διαιτολόγιο του ασθενούς, διότι είναι λιποδιαλυτή βιταμίνη και αποθηκεύεται στον λιπώδη ιστό χωρίς να αξιοποιείται γρήγορα και να χρειάζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα της ημέρας αναπλήρωση όπως η βιταμίνηC. Επίσης, η βιταμίνηΚ θεωρείται σημαντική στην προάσπιση του οργανισμού κατά των καταγμάτων, της ρύθμιση του διαβήτη διότι κατά την απελευθέρωση της απο τον λιπώδη ιστό, αυξάνει την ευαισθησία των κυττάρων για έκκριση της ινσουλίνης και επίσης προστατεύει τον οργανισμό απο την επικείμενη εκδήλωση της νόσου της αρθρίτιδας και τις ρυτίδες.

Συνοπτικά, τρόφιμα τα οποία περιέχουν σε υψηλό ποσοστό την βιταμίνη Κ όπως προαναφέρθηκε αποκλείονται και τρόφιμα όπως τον μαϊντανό, το μαρούλι, το ακτινίδιο και ορισμένα είδη βατόμουρων με χαμηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Κ, σύμφωνα με τον εκάστοτε ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟ-ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟ, συνιστάται να καταναλώνονται.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί, ότι οι αυξημένοι παλμοί είναι απόρροια της αυξημένης κατανάλωσης αλκοόλ και χρήσης καπνού. Οπότε, περιορισμός στο αλκοόλ και διακοπή ή ελάττωση στο ήμισυ της χρήσης καπνού.

Με τιμή.

Κριαράς Νικόλαος.

Διαιτολόγος-Διατροφολόγος.

Βιβλιογραφία:

Ø Food and Drug Administration.

Ø ΤΕΛΕΙΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ ΚΑΙ ΙΧΝΟΣΤΟΙΧΕΙΑ. Εκδόσεις: ΠΟΡΦΥΡΑ. Χρονολογία Εκδοσης: 2007.Σελίδες: 111.ΙSBN: 960-7902-11-4

Ø Βλάσης Πυργάκης,
Διευθυντής Καρδιολογικής Κλινικής, Γεν. Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ»
Πρόεδρος Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας.

Ø ^ Campbell, Reece-Biology, 7th Ed. p.873,874.

Ø ^ Chairman's Reflections (2004), "Traditional Medicine Among Gulf Arabs, Part II: Blood-letting", Heart Views 5 (2): 74-85 [80].

Ø ^ S. A. Al-Dabbagh (1978). "Ibn Al-Nafis and the pulmonary circulation", The Lancet 1: 1148.

Ø ^ ^{a b} [1] Dr. Paul Ghalioungui (1982), "The West denies Ibn Al Nafis's contribution to the discovery of the circulation", Symposium on Ibn al-Nafis, Second International Conference on Islamic Medicine: Islamic Medical Organization, Kuwait (cf.) The West denies Ibn Al Nafis's contribution to the discovery of the circulation.

Ø ^ Husain F. Nagamia (2003), "Ibn al-Nafīs: A Biographical Sketch of the Discoverer of Pulmonary and Coronary Circulation", Journal of the International Society for the History of Islamic Medicine 1: 22–28.

Ø ^ Dr. Sulaiman Oataya (1982), "Ibn ul Nafis has dissected the human body", Symposium on Ibn al-Nafis, Second International Conference on Islamic Medicine: Islamic Medical Organization, Kuwait (cf. Ibn ul-Nafis has Dissected the Human Body, Encyclopedia of Islamic World).

Ø ^ "Eating for a healthy heart". MedicineWeb. http://www.medicineweb.com/nutrition-/eating-for-a-healthy-heart. Retrieved 2009-03-31.

Ø ^ Division of Vital Statistics; Arialdi M. Miniño, M.P.H., Melonie P. Heron, Ph.D., Sherry L. Murphy, B.S., Kenneth D. Kochanek, M.A. (2007-08-21). "Deaths: Final data for 2004" (PDF). National Vital Statistics Reports (United States: Center for Disease Control) 55 (19): 7. http://www.cdc.gov/nchs/data/nvsr/nvsr55/nvsr55_19.pdf. Retrieved 2007-12-30.

Ø ^ White House News. "American Heart Month, 2007". http://georgewbush-whitehouse.archives.gov/news/releases/2007/02/20070201-2.html. Retrieved 2007-07-16.

Ø  ^ National Statistics Press Release 25 May 2006